Er gebeuren hier hele gekke dingen. Zoals ons vrouwtje hier al langer liep rond te bazuinen konden ook wij de langpootpostman verwachten. En jawel ook met van die gekke speeltjes. Nou dol gek zijn wij ervan. Zazou vindt ze nog erg spannend, maar wat wil je dat ding is bijna even lang als haar lijfje!

En ik, ik ben er helemaal van in dromenland. Rollen, draaien, keren, stoeien, vechten, meppen snoezen, snurken en heel veel knuffelen. Dat zijn de mooiste dingen die je er mee kunt doen. Dus ik was helemaal in m’n sas. Uiteraard daardoor netjes m’n ochtend, middag en avond gymnastiek gedaan. En ja daar krijg je…

….inderdaad trek van! Dus midden in de nacht ging ik op zoek. En een jachtkatachtige als ik ben is mijn neusje zeer verfijnd. Ik vind dus alles. Ondanks dat ik merkte dat er iets niet pluis was kon ik die lekkere geur niet weerstaan. Wauw wat een lucht, dat moet wel heerlijk eten zijn.

Ik op jacht over door de jungle van vaatwerk, tafels, stoelen en aanrechten. En ja hoor ik kwam steeds dichterbij. Kruipend er onderdoor en dan alleen nog even hier tussen door. PATS BOEM! Zat ik daar in een keer vast met m’n snuit. Er zat iets op m’n kop en ik kreeg het er niet meer vanaf. Hotel de botel struikelend ben ik van het aanrecht afgekomen maar nog steeds met dat ding op m’n kop! Help! Help! Wat een verschrikking, dit is verre van lekker en zit al helemaal niet lekker. Dus ik wurmen aan alle kanten, pootje er tussen nagel erbij, als dat walgelijke monster maar los zou laten.

Maar alle wat ik deed hielp niet ik kwam alleen maar vaster en vaster te zitten! Wat moet ik nou. Ondertussen begon ik ook maar heel boos te grommen in de hoop dat hij daarvan onder de indruk was. Nou nee hoor los laten deed hij niet. Mijn vrouwtjeslangpoot was er wel enorm van onder de indruk en hoe, ze kwam direct uit haar bedje en holde naar beneden. Aangezien ze nogal suf was dacht ze eerst dat ik lag te spelen met dat gekke koeien ding. Maar natuurlijk niet, dus ik liet haar zien hoe boos ik wel niet was op ding. En al snel kwam ze aangesneld om me te bevrijden uit deze benaderde positie. Dat ging gelukkig vrij vlot.

Nu zijn jullie natuurlijk razend benieuwd wat voor vreselijk monster mij in de houtgreep had genomen. Niet verder vertellen hoor wat ik voel me een beetje beschaamd maar het was het kleine prullenbakje wat normaal op de aanrecht staat. Zo’n klein dingetje met zo’n wiebel klepje waar je zo leuk tegen aan kan meppen! Stom he, hoe durft dat ding mij zomaar beet te pakken.

Dus nu krijg ik ze tegenwoordig andere brokjes, ook wel oke maar eigenlijk niet zo lekker als die andere. Dus ik zeur de oren van m’n baasjes hoofd dat ik andere brokken wil, maar ze zegt dat het Koninklijke dure brokken zijn en dat ik er heeeeeel zuinig op moet doen.

Nou dat was mijn verhaal weer!

Kopjes en snorries,

Willi & knuffel van Zazou